Hoofdmenu openen

David was de tweede koning van Israël, in de 11de en 10de eeuw v. Chr. Hij was een man naar Gods hart en een voorvader van onze Heer Jezus Christus. Ook is David in zekere opzichten een voorafbeelding van Christus. Davids voorganger was Saul, zijn opvolger zijn zoon Salomo.

Hnd 13:22 En na hem [ = Saul] te hebben afgezet verwekte Hij hun David tot koning, van wie Hij ook aldus getuigenis gaf: ‘Ik heb David gevonden, de zoon van Isai, een man naar mijn hart, die mijn hele wil zal doen’. (TELOS)

Schriftplaatsen. Over David gaan onder mee de volgende Schriftplaatsen: 1 Sam. 16v.; 17: 34-54; 18: 6-9; 2 Sam. 2: 4, 11; 12: 1-19; 5: 3; 1 Kron. 11: 30.

Naam. Zijn naam betekent ‘bemind, beminde, geliefde, vriend’, van het werkwoord Dôd = Jadôd, ‘beminnen’[1], vgl. 1 Sam. 16:19.

Inhoud

Zijn ouderlijk huis

Hij was de jongste zoon van Isaï, een aanzienlijke Hebreeër te Bethlehem van de stam Juda. Zijn moeder noemt hij Gods dienares.

Ps 86:16 Wend U tot mij en wees mij genadig, geef Uw dienaar Uw kracht, verlos de zoon van Uw dienares. (HSV)

Hij was een achterkleinkind van Ruth.

Boaz
 
Ruth
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Obed
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Isaï
 
?
 
Nahas
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Eliab
 
Zeruja
 
 
 
 
Abinadab
 
Abigaïl
 
 
 
 
Simea
 
 
 
 
Nethaneël
 
 
 
 
Raddai
 
 
 
 
Ozem
 
 
 
 
David
 
David versloeg Goliath met een slinger en een steen. De steen trof de reus aan zijn voorhoofd.

In zijn jeugd weidde hij het kleinvee van zijn vader, en gaf reeds vroeg blijken van verstand, moed, dapperheid en kennis in de toonkunst, waardoor bij de herhaalde zwaarmoedige vlagen van Saul, de eerste koning van Israël, verdreef. En als lierdichter verhief hij zijn psalmen tot een zeer hoge trap van voortreffelijkheid.

Zijn overwinning op de reus Goliath verwierf hem de eer en liefde van zijn volk, doch verwekte ook de nijd en de afgunst van de toen regerende koning Saul, die hem van toen af met een afgunstig oog aanzag. Samuël zalfde hem, nog bij Sauls leven, tot toekomstige koning over Israël, en nu trad Saul als openlijke vijand op, en vervolgde hem tot zijn dood.

Na Sauls dood besteeg David eerst de troon van Juda, en, na de dood van Sauls zoon Isboseth, die van heel Israël.

2Sa 2:10 Isboset, de zoon van Saul, was veertig jaar oud, toen hij koning werd over Israel, en hij regeerde twee jaar. Slechts het huis van Juda volgde David. (NBG51)

Zijn vrouwen en kinderen

Hij huwde meerdere vrouwen en kreeg meerdere kinderen. Zijn eerste vrouw was Michal, een dochter van koning Saul. Toen David voor Saul op de vlucht was, huwelijkte Saul haar uit aan Paltiël. Te Hebron kreeg hij zijn eerste zes zonen (2 Sam. 3:2-5). Ammon was zijn eerstgeborene.

Davids vrouwen en kinderen
 
 
 
 
Saul
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Talmai
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ammiël
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
David
 
Michal
 
Abigaïl
 
Ahinoam
 
Maächa
 
Haggith
 
Abital
 
Egla
 
Bathseba
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kileab
2e zoon
 
Amnon
1e zoon
 
Absalom
3e zoon
 
Adonia
4e zoon
 
Sefatja
5e zoon
 
Jithream
6e zoon
 
[?]
 
 
 
 
 
 
 
 
Daniël
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Salomo
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Simea
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Sobab
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nathan

Nadat hij in Jeruzalem was gaan wonen, nam David nog meer vrouwen en kreeg nog meer zonen en dochters.

2Sa 5:13 David nam nog meer bijvrouwen en vrouwen uit Jeruzalem, nadat hij uit Hebron gekomen was, en bij David werden nog meer zonen en dochters geboren. 2Sa 5:14 Dit zijn de namen van hen die bij hem in Jeruzalem geboren zijn: Sammua, Sobab, Nathan, Salomo, 2Sa 5:15 Jibchar, Elisua, Nefeg, Jafia, 2Sa 5:16 Elisama, Eljada en Elifelet. (HSV)

1Kr 14:3 En David nam meer vrouwen te Jeruzalem, en David gewon meer zonen en dochteren. 1Kr 14:4 Dit nu zijn de namen der kinderen, die hij te Jeruzalem had: Sammua, en Sobab, Nathan en Salomo, 1Kr 14:5 En Jibchar, en Elisua, en Elpelet, 1Kr 14:6 En Nogah, en Nefeg, en Jafia, 1Kr 14:7 En Elisama, en Beeljada, en Elifelet. (SV)

In deze verzen worden eerst de vier kinderen van Bathseba genoemd. Van hen was Salomo de eerstgeborene. Sammua en Simea zijn dezelfde. Elpelet en Elifelet I (de eerste van deze naam) zijn dezelfde. Nogah is, evenals Elifelet, in zijn prille jeugd gestorven. Eljada is een andere naamsvorm van Beëljada. De Elifelet genoemd in 1 Kron. 14:3 is de tweede Elifelet (Elifelet II), geboren na de dood van Elifelet I en met dezelfde naam aangeduid[2]. De namen van Davids zonen hebben zeer mooie betekenissen. Gods genadekeus, Gods heil, Gods redding, licht, glans, Goddelijke verhoring en dergelijke. David zag zijn kinderen als giften van God. Hij zegt kort vóór zijn dood:

1Kr 28:5 En uit al mijn zonen (want de HEERE heeft mij veel zonen gegeven) heeft Hij mijn zoon Salomo uitgekozen om te zitten op de troon van het koningschap van de HEERE over Israël. (HSV)

Zijn regering en rijk

Hij regeerde 40 jaren, van 1011-970 vóór Christus[3]. Daarvan 7,5 jaar in Hebron over Juda en 33 jaar te Jeruzalem over geheel Israël.

2Sa 5:5 Te Hebron regeerde hij zeven jaar en zes maanden over Juda, en in Jeruzalem regeerde hij drieëndertig jaar over heel Israël en Juda. (HSV)

Israël 1050 - 950 v.C.[4] > 1000 - 900 v.C.
SalomoDavidDavidIsbosethSaul 

Davids rijk strekte zich uit van de Eufraat tot aan de Middellandse Zee, en van Fenicië tot de Arabische zeeboezem.

Hij moedigde de kunsten, en voornamelijk de bouwkunst, aan, voerde een betere krijgstucht in en verbeterde het rechterambt. Doch hij mocht geen voortdurende rust genieten, en had met veel onaangenaamheden en verdriet te kampen, onder meer de opstand van zijn zoon Absalom.

Zijn psalmen

David heeft veel psalmen gedicht. Psalm 3 bijvoorbeeld schreef hij naar aanleiding van de opstand van zijn zoon Absalom. Sommige psalmen van David wijzen heen naar de Messias, bijvoorbeeld Psalm 22.

Ps 22:1 Een psalm van David, voor de koorleider, op ‘De hinde van de dageraad’. Ps. 22:2 Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten, [bent U] ver van mijn verlossing, [van] de woorden van mijn jammerklacht?

De woorden ‘Mijn God, mijn, waarom hebt U mij verlaten’ sprak de Heer Jezus toen Hij aan het kruis leed.

Zijn koningshuis en opvolgers

Koningshuis van David
David
 
Bathseba
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Salomo
 
Naäma
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Rehabeam
 
Maächa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Abia(m)
 
Maächa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Asa
 
Azuba
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Josafat
 
?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Joram
 
Athalia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ahazia
 
Zibja
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Joas
 
Joaddan
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Amazia
 
Jecholia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Uzzia
 
Jerusa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jotham
 
?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Achaz
 
Abia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Hizkia
 
Hefziba
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Manasse
 
Mesullemet
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Amon
 
Jedida
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Josia
 
Hamutal
 
Zebudda
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Joahaz
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jojakim
 
Nehusta
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jojachin
 
 
 
 
 
Zedekia
Tijdbalk: de koningen van Israël en Juda
ZedekiaJojachinJojakimJoahazJosiaAmonManasse (koning)HizkiaHosea (koning)AchazPekahPekahiaJothamMenahemSallumZachariaJerobeam IIUzziaAmaziaJoas (koning van Israël)JoahazJoas (koning van Juda)AthaliaAhazia (koning van Juda)JehuJoram (koning van Juda)Joram (koning van Israël)Ahazia (koning van Israël)JosafatAchabOmriZimriElaBaësaNadabAsaAbiaJerobeam IRehabeamSalomoDavidDavidIsbosethSaul 

De jaartallen zijn meerendeels ontleend aan Bijbels ontstaansmodel; tijdbalk Masoreten (Stichting De Oude Wereld, 2009).

David en Jezus

David was de voorvader van Jezus Christus en de grote koning van Israel, de koning die door lijden en vervolging heen tot heerlijkheid en heerschappij kwam. Ook zijn zoon, onze Heer Jezus, komt door lijden en vervolging heen tot heerlijkheid en heerschappij.

Zijn overwinning over Goliath is een type van de overwinning van onze Heer Jezus over de satan, 'de sterke' (Matth. 12:29; Marc. 3:27), 'de overste van de macht der lucht' (Ef. 2:5).

In de tijd dat David vervolgd werd en leed, voegden zich allerlei mensen bij hem. Sommigen waren verbitterd, anderen hadden schulden. Ze kozen ervoor het leven met hem door te brengen en uiteindelijk te delen in zijn overwinning en verhoging.

1 Sam 22:2 Ook voegde zich bij hem ieder die in moeilijkheden verkeerde, ieder die een schuldeiser had, ieder die verbitterd was, en hij werd hun aanvoerder.(NBG51)

We zien het ook bij de Heer Jezus, de zoon van David. Bij Hem voegen zich mensen die in de kreukels zitten, die schulden hebben. Ook zij zullen delen in Zijn overwinning en verheerlijking.

David was “een man naar Gods hart”. De naam “David” betekent “bemind, geliefd”. De Heer Jezus was eveneens een “man naar Gods hart”, door God de vader bemind.

Meer weten

C.H. Mackintosh, Koningen bij de gratie Gods; het leven van David en Josia. Uitgeverij Medema, Apeldoorn. Bladzijden: 175.

Bron

S.J. van Ronkel, Woordenboek der eigennamen, naar hunne eerste spelling en oorspronkelijke uitspraak met eene korte beschrijving de personen, landen en plaatsen, in het Oude Testament voorkomende, en voor het grootste gedeelte ook etymologisch behandeld. (Groningen: M. Smit, 1835) s.v. David. Hieruit is op 28 maart 2015 tekst genomen en verwerkt.

Voetnoten

  1. S.J. van Ronkel, Woordenboek der eigennamen, naar hunne eerste spelling en oorspronkelijke uitspraak met eene korte beschrijving de personen, landen en plaatsen, in het Oude Testament voorkomende, en voor het grootste gedeelte ook etymologisch behandeld. (Groningen: M. Smit, 1835) s.v. David, heeft de betekenis ‘vriend, geliefde’. Van Ronkel was destijds hoofdonderwijzer aan een Joodse school en beëdigd vertaler.
  2. Karl August Dächsel; F P L C van Lingen; H van Griethuijsen, Antz. et al, Bijbel, of De geheele Heilige Schrift, bevattende al de kanonieke boeken van het Oude en Nieuwe Testament (volgens de Staten-overzetting) : met in den tekst ingelaschte verklaringen en aanmerkingen van de beroemdste godgeleerden uit alle tijden (Kampen: Bos, 1893-1901), commentaar op 1 Kron. 14:7. 
  3. Volgens een tijdtafel van Stichting De Oude Wereld (opgegaan in het Logos Instituut).
  4. De jaartallen zijn meerendeels ontleend aan Bijbels ontstaansmodel; tijdbalk Masoreten (Stichting De Oude Wereld, 2009).